
ماریانا سورگونوی
جامعه ارمنی قرنهاست که نقش مهمی در توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ایران ایفا کرده است. ارمنیهای ایران در زمینههای مختلف از جمله هنر، موسیقی، ادبیات و معماری سهم بسزایی داشتهاند و بافت جامعه ایرانی را غنی کردهاند. فداکاری و استعدادهای آنها تأثیری ماندگار بر میراث ملت گذاشته است.
پل موسیقی و فرهنگ
ماریانا سورگونوی نمونه خوبی از این میراث غنی ارمنی در هنرهای ایرانی، به ویژه در حوزه باله و موسیقی است، اگرچه به دلیل انقلاب اسلامی، او هرگز به خاطر خدماتش به گروه باله ملی ایران مورد تقدیر قرار نگرفت.
سورگونوی، نوازنده پیانو، آهنگساز و همنواز، در تهران، ایران متولد شد. مادرش که اهل تفلیس، گرجستان بود، در هنرهای نمایشی نیز فعالیت داشت و به عنوان بازیگر کار میکرد و این امر تأثیر بیشتری بر تربیت هنری ماریانا گذاشت. پدرش اهل آستاراخان، قفقاز بود، اگرچه هر دو والدینش در استان گیلان ایران متولد شده بودند. پدربزرگ سورگونوی، استفان سورگونوف، یک ایرانی نسل چهارم، بنیانگذار پیشگام شیلات ایران، شیلات، بود. او و برادر بزرگترش از مدرسه جامعه آمریکایی در تهران فارغالتحصیل شدند. سورگونوی، که از کودکی نابغه بود، یادگیری پیانو را نزد مادام لوبا سارکیسان، معلم ارمنی، و بعداً نزد آهنگساز/پیانیست امانوئل ملیک-اصلانیان آغاز کرد.
کمک به باله ملی ایران
پس از اتمام مدرسه، سورگونوی توسط نژاد و آیدا احمدزاده دعوت شد تا به عنوان نوازنده پیانو به مدرسه باله هنرهای زیبای تازه تأسیس بپیوندد. در ابتدا وظیفه نواختن موسیقی از پیش نوشته شده را بر عهده داشت، سورگونوی شروع به آهنگسازی و بداههنوازی رپرتوار خود برای کلاسها و اجراهای باله کرد. تسلط او به زبان روسی برای مدرسه ارزشمند بود، زیرا او برای معلمان و دانشآموزان روسی ترجمه میکرد. سورگونوی آهنگهای خود را برای کلاس روی سیدی ضبط کرد. دو قطعه از او برای ژیمناستیک دختران در آخرین بازیهای آسیایی که در تهران برگزار شد، نواخته شد.
خانواده و میراث
Surgunovi comes from a prominent Armenian family. Her father, Leon Surgunoff (later Surgunovi by Iranian government decree), was the first shipping transporter in the Caspian, representing the German "Atlas" Company.


