هایده احمدزاده
هایده احمدزاده، متولد تهران از مادری تاتار و پدری آذری، علاقهاش به رقص از سنین پایین آغاز شد. او آموزش خود را از شش سالگی نزد مادام کورنلی آغاز کرد و به سرعت به تکخوان و رقصندهی اصلی اجراهای مدرسه تبدیل شد.
آموزش اولیه و تأثیرات
در شانزده سالگی، او به استودیوی رقص نیلا کرام کوک پیوست و مهارتهای خود را بیشتر توسعه داد و به عنوان عضو دائمی گروه «احیای هنرهای باستانی ایران» که تورهای بینالمللی برگزار میکرد، فعالیت داشت. در سال ۱۹۵۱، او با نژاد احمدزاده، که در سال ۱۹۴۷ در استودیوی کرام کوک با او آشنا شده بود، ازدواج کرد.
مشارکتهای پیشگامانه در باله ایران
هایده احمدزاده آموزش تکنیک باله کلاسیک روشمند و آموزش باله جوانان را از استاد باله مهمان ویلیام دالر در تهران دریافت کرد. او بعداً تحصیلات رقص خود را در ایالات متحده در تئاتر باله نیویورک به پایان رساند. او به عنوان یکی از اعضای بنیانگذار باله ملی ایران، به عنوان اولین بالرین برتر این گروه منصوب شد و نقشهای اصلی را در بالههای مشهوری مانند لا پری، ژیزل، فندقشکن، بولرو، عشق و دلقک، پرنده آتشین و کاپلیا و غیره ایفا کرد. همزمان با حرفه اجرا، او به تدریس در آکادمی ملی باله ایران ادامه داد. او اجراهای رقص سنتی و فولکلور متعددی را برای گروه رقص، آواز و موسیقی ملی و فولکلور ایران و همچنین برای باله ملی ایران، به ویژه رونما، که برداشتی تئاتری از رقص سبک قاجاری است، طراحی کرد. او در کنار روبرت اورازگیلدیف، به طور مشترک طراحی رقص بیژن و منیژه، اولین تولید باله کلاسیک کامل فارسی باله ملی ایران را بر عهده داشت. او به عنوان یک مربی کلیدی در آکادمی، طیف متنوعی از دانشجویان، از اعضای خانواده سلطنتی گرفته تا کودکان دارای معلولیت در موسسه باغچهبان، را آموزش داد. هایده احمدزاده به همراه همسرش، به خاطر تلاشهای هنریشان چندین مدال دریافت کردند.